8 pytań o studia lekarskie

Kasia - -

Medycyna, Studia

Pora na Q&A o studiach na kierunku lekarskim! Dostaję od Was mnóstwo pytań, jednak nie jestem w stanie każdemu odpowiedzieć w prywatnej wiadomości. Dlatego zdecydowałam się wybrać kilka z najczęściej zadawanych pytań i odpowiedzieć na nie najlepiej jak potrafię. Pamiętajcie, że odpowiedzi,  to jedynie moje subiektywne opinie po pięciu latach studiów lekarskich. Jeśli nie znajdziecie odpowiedzi na pytania, które Was nurtują, śmiało piszcie je w komentarzach poniżej. Zapraszam!

Pytanie od Karoliny: Jak przygotować się na pierwszy rok?

Znam bardzo ciekawy przypadek studenta, który w ramach testu czy nadaje się na ten kierunek, całą noc leżał w łóżku i starał się nie zasnąć. Tłumaczył, że sprawdzał w ten sposób czy da radę się uczyć przez całą noc. Taka próba nie jest jednak konieczna.

Odradzam również naukę przed rozpoczęciem roku akademickiego, bo tak naprawdę nie wiadomo jeszcze wtedy co będzie nas obowiązywało i co jest ważne. Warto te najdłuższe wakacje po maturze wykorzystać na odpoczynek i naładowanie akumulatorów.

Przed rozpoczęciem roku koniecznie musimy się zatroszczyć o mieszkanie lub pokój w akademiku. Warto też już wtedy kupić sobie fartuch medyczny, fartuch prosektoryjny i buty medyczne, bo będzie nam to potrzebne już w pierwszym tygodniu zajęć. Za to stetoskop przez dwa pierwsze lata nauki raczej nie będzie potrzebny, więc z tym zakupem spokojnie można poczekać.

Co do książek, to warto wypytać starszych kolegów z tej samej uczelni lub zaczekać do czasu pierwszych ćwiczeń. Według mnie nie warto kupować wszystkich podręczników ze spisów książek, które czasem udostępniane są dla studentów, bo ostatecznie i tak nie będziemy uczyć się ze wszystkiego jednocześnie.

Pytanie od Nikoli: Jak jest z czasem wolnym na studiach lekarskich? Czy naprawdę nie ma nic poza nauką?

Na pewno tego czasu wolnego jest mniej niż było go w liceum, ale jest. Można mieć czas na hobby, rodzinę, sport. Według mnie to bardzo ważne, by mieć coś jeszcze poza studiami, by móc się od nich oderwać i odpocząć.

Najwięcej nauki jest na samym początku. Weekendy na pierwszym roku dzieliłam na pół, jeden dzień był na naukę, a drugi na odpoczynek. Jednak jest to kwestia bardzo indywidualna, bo każdy potrzebuje innej ilości czasu, aby opanować materiał. Każdy kolejny rok na studiach stopniowo staje się nieco przyjemniejszy i z każdym rokiem wolnego czasu robi się coraz więcej. Wyjątkiem jest okres sesji, wtedy bez znaczenia na którym semestrze jesteśmy, najczęściej każdy dzień podporządkowany jest nauce.

Pytanie anonimowe: Czy ciężko jest odnaleźć się na medycynie po liceum? Ile czasu zajmuje przyzwyczajenie się?

To bardzo indywidualna sprawa, ale myślę, że po pierwszym semestrze i przetrwaniu pierwszej sesji zdecydowana większość studentów jest już całkowicie przyzwyczajona do nowej rzeczywistości. Wiele osób przyzwyczaja się do nowych warunków nawet wcześniej. Więcej o samym początku studiów pisałam tutaj (Anatomia charakteru).

Pytanie od Oli: Czy da się pogodzić studia medyczne z innym kierunkiem?

Oczywiście. Jak najbardziej jest to możliwe i znam na to wiele przykładów. Zarówno można je godzić z innymi studiami medycznymi np. fizjoterapia lub dietetyka (wtedy z części zajęć, których tematy się pokrywają, można ubiegać się o zwolnienie) jak i z całkiem odmiennymi kierunkami, jak psychologia, filologia czy ekonomia. Najczęściej można się wtedy starać o indywidualny tok studiów, który uprawnia nas do samodzielnego układania sobie planu, tak by dało się pogodzić ze sobą oba kierunki.

Pytanie od Ani: Jak pogodzić ciążę ze studiami medycznymi?

O ile się da, to najlepiej czas porodu i połogu „zaplanować” na wakacje. Gdy ciąża przebiega prawidłowo na większość zajęć można uczęszczać normalnie z innymi studentami. Jeśli z czasem ciąży pokryją się zajęcia w których nie można uczestniczyć, można ubiegać się o indywidualny tok studiów i przeniesienie ich na inny rok, jednak ja nie miałam takiej sytuacji. Więcej o uczęszczaniu w ciąży na studia pisałam tutaj (Ciężarówka w fartuchu). Należy być jednak świadomym, że jeśli ciąża wymagałaby dłuższej hospitalizacji lub leżenia w łóżku z powodu komplikacji, trzeba będzie na rok przerwać studia.

Pytanie od Aleksandry: Czy zdarzają się studenci, którzy zaczynają studia lekarskie w późniejszym wieku, a nie od razu po liceum?

Tak, jest ich całkiem sporo. Bardzo wiele osób zaczyna studia o rok, dwa lub trzy lata później. Są też studenci, którzy najpierw zdążyli skończyć zupełnie inne studia czy nawet przez kilka lat pracować w całkiem innym zawodzie. Na uczelni jak najbardziej można spotkać studentów dwudziestoletnich, dwudziestopięcioletnich czy trzydziestoletnich. Myślę, że każdy rocznik studentów dzieli się na mniej więcej równe części. Około połowa to osoby, które na studia poszły bezpośrednio po liceum, a druga połowa to studenci, którzy mieli mniejszą lub większą przerwę w edukacji.

Pytanie od Dagmary: Jak jest z wytrzymałością psychiczną? Wszyscy wiemy, że rzeczywistość jest zupełnie inna niż obraz pokazywany w filmach i serialach. Czy da się przyzwyczaić do cierpienia ludzi i nie myśleć o każdym pacjencie przez następny tydzień?

W zawodzie lekarza potrzebna jest jednocześnie „gruba skóra” oraz duża doza empatii. Potrzeba znaleźć złoty środek, by być dla pacjentów dobrym człowiekiem, a jednocześnie potrafić się od pracy odciąć i wychodząc do domu móc żyć swoim życiem. Jeśli chcecie poczytać więcej o pracy lekarza to zapraszam Was do wcześniejszego wpisu „Moja rozmowa z mamą ginekolog – cała prawda o pracy lekarza”.

Pytanie od Zuzy: Czy specjalizację po studiach można sobie wybrać czy idzie się tam gdzie jest akurat potrzeba?

Specjalizację każdy wybiera sam. Jednak nie jest to takie proste, bo trzeba się na nią dostać, a liczba miejsc jest ograniczona. Specjalizację rozpoczyna się po zdanym (po sześciu latach studiów) Lekarskim Egzaminie Końcowym i następnie ukończonym rocznym stażu podyplomowym.

Dla lepszego zobrazowania: ja właśnie kończę piąty rok studiów, za rok po ukończeniu szóstego roku przystąpię do egzaminu, następnie przez rok będę na stażu i jak to wszystko się uda, to za dwa lata (więc po siedmiu latach od rozpoczęcia studiów) rozpocznę specjalizację, która potrwa kolejne 4-7 lat.

Jeśli nie znaleźliście odpowiedzi na pytanie, które was nurtują, to zostawcie je w komentarzu, a ja postaram się na wszystkie odpowiedzieć.

Kasia

Lekarz i młoda mama dwóch chłopców. Ciągle w biegu i z kubkiem kawy w ręce, szukająca życiowej równowagi pomiędzy tym co ważne i ważniejsze.

Poprzedni wpisSprawdzony sposób na kleszcze
Następny wpisJedyna rzecz, o której musisz pamiętać, by być dobrą mamą