Szczepionki dla dorosłych

lek. Kasia Woźniak - -

Choroby zakaźne, Szczepienia

Szczepienie przeciw WZW typu Bszczepienie to jest obowiązkowe dla dzieci i części dorosłych, jeśli nie byli zaszczepieni w dzieciństwie, do tej grupy należą:

  • uczniowie szkół medycznych,
  • studenci uczelni medycznych,
  • osoby wykonujące zawód medyczny,
  • osoby szczególnie narażonych na zakażenie w wyniku styczności z osobą zakażoną WZW typu B,
  • osoby zakażone WZW typu C (na niego niestety nie ma szczepionki, jest to wirus często prowadzący do marskości wątroby lub raka wątroby),
  • osoby w zaawansowanej fazie choroby nerek z filtracją kłębuszkową poniżej 30 ml/min oraz osoby dializowane. U takich pacjentów zaleca się badanie poziomu przeciwciał co 6–12 miesięcy.

Dla osób zdrowych wystarczą 3 dawki szczepionki podawane w schemacie 0-1-6, czyli drugą dawkę podajemy po miesiącu od pierwszej, a trzecią po 6 miesiącach. U osób zdrowych nie ma potrzeby sprawdzania poziomu przeciwciał ani podawania dawek przypominających.

W przypadku jeśli ktoś sprawdza poziom przeciwciał, za poziom ochronny, czyli taki gdy mamy odporność na wirusa WZW typu B, uważa się 10 j.m./l. Jest to sprawdzane oczywiście z próbki krwi, w taki sam sposób sprawdza się poziom przeciwciał we wszystkich chorobach.

Szczepionkę przeciw WZW typu B można przyjmować podczas ciąży oraz karmienia piersią.

Podsumowując: jeśli otrzymaliśmy pełny cykl szczepień czyli 3 dawki to nie musimy się już później na WZW typu B doszczepiać.

 

Szczepienie przeciw WZW typu A – jest to szczepionka na tzw. żółtaczkę pokarmową. Najbardziej narażone są na nią osoby mające kontakt z nieczystościami (np.pracownicy oczyszczalni ścieków) oraz osoby wyjeżdżające do krajów rozwijających się. Wystarczą dwie dawki, aby uodpornić się na całe życie.

Istnieje łączona szczepionka przeciw WZW typu A i typu B. Jest przeznaczona do uodparniania wcześniej nieuodpornionych dorosłych i młodzieży od 16 roku życia.

 

Szczepienie przeciw pneuomokokom – tak, to nie tylko szczepionka dla dzieci. Wśród osób dorosłych przeciwko pneumokokom powinny zaszczepić się osoby po 50 roku życia, a także osoby młodsze jeśli cierpią na choroby przewlekłe np. cukrzycę, choroby serca lub osoby uzależnione od palenia papierosów czy alkoholu! Zaleca się ją również osobom, które nie mają śledziony, mają zaburzenia odporności i w przypadku kilku innych schorzeń.

Nie zaleca się podawania tej szczepionki w ciąży, ale można ją podawać kobietom karmiącym piersią.

Podsumowując: dorosłym wystarczy podanie jednej dawki szczepionki 13-walentnej. Nie trzeba jej później powtarzać.

 

Szczepienie przeciw meningokokom – jest zalecane osobom dorosłym w dwóch przypadkach:

  • gdy są szczególnie narażone na ryzyko inwazyjnej choroby meningokokowej, czyli mają bliski kontakt z chorymi lub materiałem zakaźnym (personel medyczny, pracownicy laboratorium), przebywają w zbiorowiskach (przedszkolach, żłobkach, domach studenckich, internatach, koszarach), mają dużo kontaktu z osobą zakażoną (np. zakażony partner) lub dużo podróżują,
  • gdy mają niedobory odporności: zakażeni wirusem HIV, osoby z nowotworem złośliwym, chorobą reumatyczną, przewlekłą chorobą nerek i wątroby, osoby leczone immunosupresyjnie itp.

W przypadku meningokoków uzyskanie ochrony jest trudniejsze, bo istnieje kilka serogrup tych bakterii i nie ma szczepionki która obejmuje je wszystkie. Jeśli chcemy zapewnić sobie jak najlepszą ochronę to musimy zdecydować się na dwie szczepionki: jedna chroni przed grupami A i C (dorosłym wystarcza podanie jednej dawki), a druga przed meningokokami grupy B (podaje się 2 lub 3 dawki w zależności od rodzaju wybranej szczepionki). Plus jest taki, że nie trzeba już później tych szczepień powtarzać.

 

Szczepienie przeciw rotawirusom – nie istnieje szczepionka przeciw rotawirusom dla dorosłych.

 

Szczepienie przeciw Haemophilus Influenzae typu B – jest to szczepionka obowiązkowa w dzieciństwie, dorosłym się jej nie podaje z wyjątkiem osób dorosłych z zaburzeniami odporności.

 

Szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu – zalecana osobom przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby, w szczególności: osobom zatrudnionym przy eksploatacji lasu, stacjonującemu wojsku, funkcjonariuszom straży pożarnej i granicznej, rolnikom, młodzieży odbywającej praktyki oraz turystom.

Podsumowując: aby być chronionym przed zakażeniem konieczne jest przyjęcie 3 dawek szczepienia pierwotnego oraz dawkę przypominającą co 3-5 lat.

 

Szczepienie przeciw HPV – najlepiej, aby szczepienie odbyło się przed rozpoczęciem aktywności seksualnej, czyli przed możliwością narażenia na zakażenie wirusem HPV. Eksperci zalecają wiek pomiędzy 11, a 12 rokiem życia. Szczepić należy zarówno dziewczynki jak i chłopców. W przypadku nie zaszczepienia w wieku nastoletnim, szczepionkę przeciw rakowi szyjki macicy można podać również później. Szczepienie zaleca się też osobom w wieku 13-26 lat, które wcześniej nie zostały zaszczepione lub nie wzięły wszystkich 3 dawek. Jednak u osób, które rozpoczęły już aktywność seksualną, przed szczepieniem należy sprawdzić czy nie były wcześniej zakażone wirusem HPV.

Badania potwierdziły skuteczność i bezpieczeństwo szczepienia także u kobiet w starszych grupach wiekowych, w zależności od rodzaju szczepionki do 45 lub 55 roku życia. Jednak wraz z wiekiem i zwiększaniem się prawdopodobieństwa wcześniejszego kontaktu z wirusem HPV, skuteczność szczepionki maleje.

Nie podaje się tej szczepionki kobietom w ciąży.

Podsumowując: zaszczepienie 3 dawkami daje odporność na całe życie i warto zaszczepić się jak najwcześniej.

Więcej informacji o tej szczepionce znajdziecie tutaj: Szczepionka na raka.

 

Szczepienie przeciw gruźlicy – nie jest to szczepionka podawana dorosłym. Aktualnie przeciw gruźlicy szczepi się jedynie noworodki w celu ochrony przed najcięższą postacią gruźlicy – gruźliczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych.

 

Ciąg dalszy na następnej stronie. Znajdziesz tam informacje o szczepieniach przeciwko polio, cholerze, durowi brzusznemu, żółtej gorączce i innych.

 

1 2 3

lek. Kasia Woźniak

Lekarz i młoda mama dwóch chłopców. Ciągle w biegu i z kubkiem kawy w ręce, szukająca życiowej równowagi pomiędzy tym co ważne i ważniejsze.

Poprzedni wpisOdra - czy jest się czego bać?
Następny wpisZwykła dziewczyna zakażona HIV